نيز دخالت دارد و نه تنها از مواد چربى بلكه از غذاهاى قندى و پروتئينى هم ممكن است ليپوژنز صورت گيرد ؛ لذا منشاء ذخيره‌ى مواد چربى ، يا ورود اضافى آن توسط غذا و يا ليپوژنز داخلى مىباشد . تجمع چربى در اعضاى بدن انسان عوارض مختلفى را به شرح زير موجب مىشود : الف - در كبد و جدار داخلى عروق موجب مشكلاتى شده همچون سربارى ، توانمندى عمل آنها را كم مىكند و با كاهش الاستيسيته ، اعضاى محصور در لايه چربى به تدريج خستگى عضو را موجب مىشود . ب - مىتواند بعضى از سموم به خصوص سموم فلزى را جذب كرده و در بدن انبار كند كه اين عارضه در مشاغل خاص زيانباريش بيشتر و به درازمدت بروز مىكند . ج - چربيهاى ذخيره‌ى بدن مىتواند عامل زمينه سازى براى جذب ساير ذرات چربى محلول در خون شده و به تدريج بر ميزان چربى ذخيره بيفزايد . د - اگر توليد داخلى چربى مدتى ادامه يابد بدن يك نوع تمايل بيولژيكى به چربىسازى پيدا كرده كه حتى در صورت كاهش مصرف چربى از طريق انحراف متابوليسم ، عمل چربى سازى آن ادامه مىيابد به نحوى كه با رژيم فاقد چربى نيز درمان آن مشكل است و اين پديده در طب تجربى با آزمايشات بيولوژيكى روى موشها ثابت شده است . ه - چربيهاى ذخيره شده در آغاز كار به راحتى ممكن است تحت اثر آنزيمهاى مخصوص خود و از طريق اكسيداسيون الفا ، بتا و امگا تجزيه شوند و انرژى مورد نياز بدن را ايجاد كنند ، ولى اگر مدتى از ذخيره‌ى آنها گذشت كاتابوليسم و تجزيه‌ى آنها مشكل شده يا با كندى صورت مىگيرد كه در نتيجه پس از مدتى خاصيت ارتجاعى و طبيعى بافت را كاهش مىدهد و از ميزان هماهنگى عضو با ديگر اعضا مىكاهد كه اين ناهماهنگى به صورت اختلال موضعى يا عمومى بروز مىكند . 4 - منع مصرف آب در جريان روزه‌دارى نيز با كاتابوليسم يا تجزيه مواد ذخيره‌ى بدن ارتباط داشته و بيانگر هم‌آهنگى با مصرف اندوخته‌هاى اضافى غذاهاست چون از تجزيه و سوختن 100 گرم گلوكز 55 گرم آب و از 100 گرم چربى 107 گرم و از 100 گرم پروتئين 41 گرم آب ايجاد مىشود كه نياز روزانه شخص روزه‌دار را مىتواند تأمين كرده اعمال فيزيولژى وى را سامان دهد . به اين ترتيب مىبينيم كه روزه در ماه رمضان از نظر بهداشتى مىتواند سلامت‌ساز بوده و از چاقى كه پديده‌ى پرعارضه‌ى افراط در مصرف غذايى است پيش‌گيرى كند . در دين مبين اسلام علاوه بر فريضه‌ى روزه‌دارى رعايت يك سلسله دستورات مكروه ، مستحب و واجب نيز مىتواند از بروز مشكل چاقى جلوگيرى نمايد . اين دستورات عبارتند از : 1 - رعايت اعتدال در خوردن و آشاميدن بنا به فرموده‌ى كلى و جامع كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا 2 - اجتناب از مكروهات در ارتباط با موضوع تغذيه ، يعنى اجتناب از غذا خوردن در حال بىميلى يا سيرى - و اجتناب از پرخورى و شكم‌پرستى ، چون به قول اوحدى يكى از ثمرات روزه هم آن است كه : روزه‌دار و به ديگران بخوران * نه مخور روز و شب شكم بدران 3 - رعايت مسائل مستحبى در امر تغذيه يعنى غذا نخوردن بدون احساس گرسنگى كامل و دست از غذا كشيدن قبل از احساس سيرى كامل - همچنين روزه‌دارىهاى مستحب . 4 - انجام فريضه‌ى واجب روزه‌دارى در ماه صيام